‘Ik ga vanwege mijn werk in de verpleging veel met oude mensen om. Veel oudjes hebben het moeilijk en ik wil ze dan wat troost bieden, terwijl ik besef dat er voor hen alleen maar troost kan zijn als zij de Heere mogen kennen. Hoe ga je daarmee om? Veel ouderen hebben al zoveel meegemaakt en vinden het allemaal al zo moeilijk, moet ik het ze nog moeilijker maken denk ik dan.'

Ik begrijp jouw vraag heel goed denk ik. Ook ik ken die worsteling. Je komt bij oudere mensen en ze vertellen je over hun verdriet en hun zorgen. Ze hebben het al zo moeilijk. Ze hebben man of vrouw verloren en soms ook kinderen, of ze tobben enorm met hun gezondheid. Teleurgesteld in mensen en teleurgesteld in het leven. En dan wil je graag een paar vriendelijke woorden spreken, en dat mag ook! Maar tegelijk weet je ook dat ze een ziel te verliezen hebben voor de eeuwigheid en dat ze een andere troost moeten zoeken. Je wilt dus graag dat ze ontspannen en en dat ze gelukkig zijn en dan moet je beginnen over de zonde en over de dood die onverbiddelijk komt en daarna het rechtvaardig oordeel van God. Ik denk dat we verkeerd denken, als we er zo in staan, want het Evangelie is juist een blijde boodschap. Ga daarvan uit! We hebben een bijzondere boodschap, namelijk een boodschap van redding en heil. Een boodschap die werkelijk troost kan bieden, zelfs in het aangezicht van de dood. Ik denk dan ook dat je moet oppassen dat je het Evangelie als een sombere boodschap gaat zien. Integendeel, waar we met lege handen voor God staan, mag je vertellen hoe goed God is en wat er bij de Heere te vinden is voor nu en voor de eeuwigheid. Wel is het waar en dat is inderdaad de andere kant, dat de Bijbel ons ook leert hoe vreselijk het is als wij de verkondigde en aangeboden Christus blijven afwijzen. Als er geen bekering en geloof volgt op het horen van het Evangelie en als wij ons verharden onder het Evangelie van Gods genade, dan kan er geen ware troost zijn. Dán hebben we Gods oordeel te vrezen. We mogen dit laatste niet verzwijgen, want dan misleiden wij de ander en zoeken wij de ander te troosten en gerust te stellen terwijl ze in groot gevaar zijn en wankelen ten dode. Wees vriendelijk, vertel maar goed van de Heere en zeg er ook bij dat we God niet buiten Christus kunnen ontmoeten. Wees voorzichtig, maar wel eerlijk! Dit kan alleen in afhankelijkheid van de Heere. Zo'n gesprek kun je dus alleen biddend aangaan.

Ds. K.J. Kaptein, Lunteren