Meer over Thema's

Gevangen

Ik zit vast. Muurvast, in de zuigende modder van deze diepe kuil. Met al mijn krachten probeer ik eruit te komen. Maar als ik mijn ene voet net los heb, zakt de andere nog dieper weg. Tastend met mijn handen voel ik de ruwe, bolvormige wand. Geen beginnen aan om te beklimmen. Onmogelijk om mezelf hieruit te redden.

Ineens een stem uit de verte: ‘Geloof in jezelf, blijf positief denken, je komt er wel!’ Mijn buurman. Nog een stem: ‘Bid vijf keer per dag richting Mekka.’ Mijn andere buurman. Goed bedoelde instructies, maar geen ervan redt mij uit deze diepte.  Ik zit vast, muurvast.

Steeds dieper zak ik weg. Dit kan nog maar een ding betekenen. Omkomen. Met een schok realiseer ik me de waarheid. Alleen God kan mij redden uit deze hopeloze toestand. ‘Heere, help!’ schreeuwt mijn hart. Ik wacht, voortdurend omhoogkijkend. Alleen van Hem is mijn verwachting. Intussen voel ik me alleen maar verder wegzakken. Nog even en dan…

…buigt Zich Iemand over de ruisende kuil van mijn leven. Daalt erin af en strekt Zijn hand uit naar mij.

Wat een aansprekend beeld uit psalm 40. Neem de kinderen er maar eens in mee. Herken je jezelf in deze gevangene? Waar zit/zat jij vast in? Ben je eruit bevrijd? Wie deze bevrijding niet kent, zit nog gevangen. Maar wat een zorg besteedt Christus aan zulke gevangenen! Verwoord samen met de kinderen de verlossing en verwonder je met hen over de Verlosser. Hij, wilde zo diep wilde afdalen om zondaren zalig te maken. Wat kun je er zelf van vertellen aan de kinderen?

‘Hij heeft mij uit een ruisenden kuil, uit modderig slijk opgehaald, en heeft mijn voeten op een rotssteen gesteld, Hij heeft mijn gangen vastgemaakt.’  Psalm 40:3

Janske Soer