Ideeën werkvormen voor jouw JV
Tien jaar lang mocht ik, Bineke van Doleweerd, jongerenclub geven aan 12- en 13-jarigen in onze gemeente. In die jaren heb ik ervaren hoe waardevol het is om met jongeren in gesprek te gaan over geloof, vriendschap en samen gemeente-zijn. Eenvoudige, beeldende werkvormen bleken vaak het beste middel om grote thema’s dichtbij te brengen. Het geven van jongerenclub is voor mij een bijzondere en boeiende inzet geweest. Je ziet jongeren veranderen, je hoort verschillende verhalen, en soms sta je als leidinggevende midden in een conflict of misverstand. Juist dan helpen werkvormen die laten zien hoe je anders naar een situatie kunt kijken, hoe belangrijk je eigen rol is en hoeveel invloed woorden en problemen hebben.
Verschillende perspectieven
Een voorbeeld daarvan is een A4 met een grote 9 erop, die je omgekeerd als 6 kunt lezen.Na een avond waarop twee jongeren ruzie hadden en ieder zijn eigen verhaal vertelde, heb ik later die A4 op tafel gelegd. De ene ging aan de ene kant van de tafel zitten, de andere aan de andere kant. Beide jongeren moesten zeggen welk getal ze zagen: de een riep “6”, de ander “9”. Dat gaf aanleiding tot het gesprek: wie heeft er gelijk? Wie moet ik geloven? Ze zagen allebei hetzelfde blad, maar vanuit hun eigen positie iets anders. De les was: om elkaar echt te begrijpen, moet je soms letterlijk of figuurlijk naast elkaar gaan staan.
Jij bent zelf belangrijk in vriendschap
In een seizoen waarin het thema ‘vriendschap’ centraal stond, zocht ik een manier om dat af te sluiten. Ik vertelde dat ik het belangrijkste “gereedschap” voor vriendschap had gevonden en dat het in een doos zat. Om de beurt mochten de jongeren kijken. Op de bodem van de doos lag een spiegel. Ze zagen zichzelf. Zo werd duidelijk: jij bent zelf heel belangrijk in het kiezen en onderhouden van vriendschappen. Het begint niet bij de ander, maar bij jouw houding, keuzes en trouw.
Problemen worden zwaarder als je ze vasthoudt
Een andere werkvorm gebruikte een glas water. Ik hield het glas met gestrekte arm vast en vroeg hoe zwaar ze dachten dat het was. Het gewicht veranderde niet, maar hoe langer ik het vasthield, hoe zwaarder het voelde. Dat werd een beeld voor omgaan met problemen. Een probleem is niet altijd direct heel groot, maar als je het alleen blijft dragen, wordt het steeds zwaarder. Door het “neer te zetten” en te delen met God en met anderen, kun je de last samendragen.
Woorden laten kreukels achter
Ook woorden laten hun sporen na. Ik liet dat zien met een blanco A4. De jongeren mochten vervelende dingen noemen die ze tegen elkaar zeggen. Bij elke opmerking kreukte ik het papier, tot er een prop overbleef. Daarna noemden ze positieve, opbouwende woorden, terwijl ik het papier weer openvouwde en gladstreek. Vervolgens hield ik dit gekreukte vel naast een nieuw, strak A4’tje. Ondanks alle positieve woorden bleven er kreukels zichtbaar. De boodschap: kwetsende woorden houden altijd (kreuk)sporen bij de ander, ook als je later je best doet om het goed te maken.
